TT - WZORZEC FCI - DALAJLAMAHERBS

Idź do spisu treści

Menu główne

TT - WZORZEC FCI

CIEKAWOSTKI

Wzorzec FCI nr 209 /16.02.2011
TERIER TYBETAŃSKI
 
Wersja polska: luty 2011
POCHODZENIE: Tybet.
PATRONAT: Wielka Brytania.
DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA: 13.10.2010
UŻYTKOWOŚĆ: Pies do towarzystwa.
KLASYFIKACJA F.C.I.:    Grupa 9: Psy ozdobne i do towarzystwa.
                                          Sekcja 5:  Rasy tybetańskie.
                                          Bez prób pracy.
KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:   
Pomimo nazwy, pies ten nie jest terierem, ale pasterzem, a także
stróżem, towarzyszącym karawanom kupieckim w drodze do i z Chin.  
W pracy sprawdza się nie dzięki wielkości, ale  skutkiem respektu,
jaki wzbudza – uważany jest bowiem za prawdziwego Świętego Psa
Tybetu. Mówi się, że ma on usposobienie jeszcze żywsze od innych
psów tybetańskich z grupy 9;  łączy talenty, energię i entuzjazm
małego psa stróżującego  z wyglądem miniaturowego owczarka staro
angielskiego.
  
WRAŻENIE OGÓLNE:  
Krzepki, średniej wielkości; długowłosy, o  kwadratowej  sylwetce.
WAŻNE PROPORCJE:   
Długość tułowia  od stawu barkowego do nasady ogona  równa
wysokości w kłębie.
ZACHOWANIE/TEMPERAMENT:  
Żywy, o  łagodnym usposobieniu. Lojalny towarzysz, o miłym
sposobie bycia. Przyjacielski, czujny, inteligentny, odważny i skory do
zabaw; ani gwałtowny, ani skłonny do bójek. Powściągliwy                 
w stosunku do obcych.
GŁOWA:  
Dobrze okryta długim włosem, opadającym nad oczy, ale nie
zakrywającym ich ani nie utrudniającym widzenia. Na żuchwie mała,
nieprzesadnie obfita broda. Wyraz rezolutny. MÓZGOCZASZKA:
Czaszka:  Średniej długości; nie szeroka, ani nie toporna; lekko
zwężająca się w linii od uszu ku oczom. Nie wypukła, ale i nie
całkiem płaska między uszami.
Stop: Zaznaczony przed oczami, ale nie przesadnie.
TRZEWIOCZASZKA:
Nos: Czarny.
Kufa: Mocna. Odległość od oka do końca nosa  odpowiada
odległości od oka do potylicy.
Uzębienie: Dobrze rozwinięta żuchwa. Siekacze ustawione w lekkim
łuku, rozstawione równo i osadzone prostopadle do szczęki i żuchwy.
Zgryz nożycowy lub ciasny przodozgryz.
Policzki:  Łuki jarzmowe dobrze zaznaczone, jednak nie przesadnie
wystające.
Oczy: Duże, okrągłe; nie wypukłe i nie zapadnięte; rozstawione dość
szeroko; ciemnobrązowe. Obwódki oczu czarne.
Uszy: Zwisające, noszone niezbyt  blisko głowy, stosunkowo wysoko
osadzone; w kształcie litery V; niezbyt duże, obficie owłosione.
SZYJA:   
Mocna, umięśniona, średniej długości, tak, aby głowa była noszona
powyżej grzbietu, a cała sylwetka była  ładnie wyważona. Płynnie
przechodzi w łopatki.
 
TUŁÓW:  
Dobrze umięśniony, zwarty i silny.   
Grzbiet:  Prosty.
Lędźwie: Krótkie, lekko wysklepione.
Zad: Prosty.
Klatka piersiowa: Sięga  łokcia.  Dobrze ożebrowana,  żebra dość
wysklepione.
OGON:  
Średniej długości; dość wysoko osadzony; zakręcony  nad grzbietem;
wesoło noszony. Bardzo obficie owłosiony. Złamanie przy  końcu
występuje bardzo często i jest dopuszczalne.
KOŃCZYNY
KOŃCZYNY PRZEDNIE:
Wygląd ogólny: Obficie owłosione.  
Łopatki: Długie, dobrze kątowane. Ramię: Długie, skośne.
Przedramię: Kończyny proste i równolegle ustawione.
Nadgarstki: Trochę nachylone w stosunku do podłoża.
KOŃCZYNY TYLNE:  
Wygląd ogólny: Obficie owłosione, dobrze umięśnione. Dobre
kątowanie stawów kolanowych i krótkie  śródstopie zapewniają silny
napęd i prostą linię grzbietu.
Stawy kolanowe: Dobrze ukątowane.
Stawy skokowe: Niskie.
Łapy: Duże, okrągłe, obficie owłosione, z włosami między palcami        
i opuszkami. Pies stoi pewnie na opuszkach  łap;  łapy nie są
wysklepione.
CHÓD/RUCH:  
Płynny, bez wysiłku; dobry wykrok; mocna akcja kończyn tylnych.      
W stępie i kłusie  kończyny tylne podążają za przednimi i nie powinny
być stawiane do wewnątrz, ani na zewnątrz.
SZATA
SIERŚĆ: Dwuwarstwowa. Podszerstek delikatny i wełnisty. Włos
okrywowy obfity, delikatny, ale nie jedwabisty czy wełnisty; długi.
Szata prosta lub falista, ale nie lokowata.
MAŚĆ: Biała, złocista, kremowa, szara lub dymna, czarna, łaciata lub
trójbarwna. Praktycznie dopuszczalna jest każda maść, z wyjątkiem
czekoladowej lub wątrobianej.
WIELKOŚĆ:
Wysokość w kłębie: Psy:  36 -41 cm; suki nieco mniejsze.  
WADY:  
Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca  powinny być uznane za
wady i oceniane w zależności od nasilenia oraz wpływu na zdrowie       
i dobrostan psa.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
 Agresja lub wyraźna lękliwość.
 Każdy pies, wykazujący wyraźne wady budowy lub
zaburzenia charakteru powinien być zdyskwalifikowany.
Uwaga: Samce powinny mieć dwa normalnie wykształcone jądra,
całkowicie opuszczone do moszny.

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego