PULI - WZORZEC FCI - DALAJLAMAHERBS

Idź do spisu treści

Menu główne

PULI - WZORZEC FCI

CIEKAWOSTKI

1
Wzorzec FCI nr 55
PULI
Kraj pochodzenia: Węgry
Data publikacji obowiązującego wzorca:  06.04.2004
Użytkowanie: Pies pasterski.
Klasyfikacja FCI: Grupa 1 - Psy pasterskie i zaganiające
Sekcja 1 - Psy pasterskie
Próby pracy nie wymagane.
RYS HISTORYCZNY:
Pu
li to dawna rasa węgierskich psów pasterskich, pochodzenia azjatyckiego. Jego przodkowie w rejon Karpat przywędrowali niemal na pewno
z dawnymi Madziarami, koczowniczym ludem hodowców bydła
i owiec.
WYGLĄD OGÓLNY:
Pies średniej wielkości, krzepkiej, ale subtelnej budowy, o niezbyt
delikatnym kośćcu, kwadratowej sylwetce, suchego typu  konstytucji,
dobrze umięśniony. Poszczególne części ciała nie są łatwe do oceny,
gdyż cały pies porośnięty jest obfitą sierścią, tworzącą zbite płaty
i sznury. Niezbędne jest więc, aby sędzia posługiwał się przy ocenie
dotykiem, a nie tylko wzrokiem. Sierść na głowie jest tak obfita, że głowa
wydaje się okrągła, a oczy są niewidoczne. Obficie owłosiony ogon, zawinięty nad grzbietem, powoduje, że linia górna zdaje się wznosić
w kierunku zadu.
WAŻNE PROPORCJE:
- długość tułowia jest równa wysokości w kłębie,
- głębokość klatki piersiowej stanowi nieco mniej, niż połowę wysokoś-
ci w kłębie,
- długość kufy stanowi jedną trzecią długości głowy.
ZACHOWANIE - TEMPERAMENT:  
Puli to pies o żywym temperamencie, nadzwyczaj chętny do nauki.
Kocha dzieci i jest doskonałym psem stróżującym, a budowa pozwala
mu na uprawianie rozmaitych sportów.
GŁOWA:  
Oglądana z przodu okrągła, oglądane z boku wydaje się eliptyczna.
Mózgoczaszka:
Czaszka: mała i delikatna, Łuki brwiowe mocno rozwinięte.
Stop: ledwie widoczny.2
Trzewioczaszka:
Nos: niewielki, czarny.
Kufa: nie powinna być szpiczasta. Grzbiet nosa prosty.
Wargi: przylegające, ciemno pigmentowane.
Uzębienie:  zgryz nożycowy, uzębienie pełne (42 zęby) zgodnie ze
wzorem zębowym.
Oczy: średniej wielkości, ciemnobrązowe, osadzone trochę skośnie
i umiarkowanie szeroko. Wyraz żywy i inteligentny. Dobrze pigmentowane powieki przylegają ściśle do gałki ocznej.
Uszy: osadzone umiarkowanie wysoko, o szerokiej podstawie. Wiszące,
kształtu litery V, z zaokrąglonymi końcami.
SZYJA:  
Średniej długości, sucha, dobrze umięśniona, noszona pod kątem około
45 stopni do poziomu, obficie owłosiona.
TUŁÓW:
Linia górna: prosta, ale zarzucony na grzbiet ogon sprawia wrażenie, że
wznosi się  ku zadowi.
Kłąb: tylko nieznacznie wyróżnia się z linii górnej.
Grzbiet: średniej długości, prosty i umięśniony.
Lędźwie: bardzo mocno umięśnione, krótkie.
Zad: krótki, lekko opadający.
Klatka piersiowa: głęboka, długa, o dobrze wysklepionych żebrach.
Linia dolna: łagodnie wznosząca się ku tyłowi.
OGON:
Osadzony średnio wysoko, płasko zakręcony na grzbiecie, obficie
porośnięty gęstym włosem. Rozprostowany powinien sięgać stawu
skokowego.
KOŃCZYNY:
Kończyny przednie:
Łopatki:  skośnie ustawione, dobrze przylegające. Pionowa linia,
poprowadzona od kłębu, powinna przejść przez najbardziej
wysuniętą do przodu i najgłębszą część klatki piersiowej. Kąt
między łopatką i ramieniem wynosi 100 do 110 stopni.
Ramiona: średniej długości, dobrze umięśnione.
Łokcie:  dobrze przylegające do tułowia. Kąt pomiędzy ramieniem
i przedramieniem 120 do 130 stopni.
Przedramiona: Długie, proste, o wyraźnych, suchych mięśniach.
Łapy: krótkie, zaokrąglone, zwarte, o dobrze wysklepionych palcach.
Pazury czarne lub ciemne, łupkowoszare. Opuszki ciemne i sprę-3
żyste. Łapy skierowane do przodu, równolegle wobec siebie, umiarkowanie szeroko.
Kończyny tylne:
Ustawione umiarkowanie szeroko i równolegle. Kąt pomiędzy udem
i miednicą 100 do 110 stopni. Kąt w stawie kolanowym 100 do 110 stopni.
Uda i podudzia: długie, dobrze umięśnione.
Stawy skokowe: suche, wyraźnie zaznaczone.
Śródstopia: krótkie.
Łapy: jak przednie, trochę bardziej płaskie.
CHODY:  
Nadzwyczaj dziarskie i sprężyste, zwykle z charakterystycznym podskakiwaniem. Pies ma skłonność do obracania się w kółko.
SKÓRA:
Bez fałd, przylegająca, mocno pigmentowana. Widoczne partie skóry
czarne lub łupkowo szare, bez względu na maść.
OKRYWA WŁOSOWA:
Sierść:  włos szczenięcy jest gęsty, falisty lub kędzierzawy. Z czasem
kępki włosa tworzą płaty i sznury. Sierść składa się z bardziej
szorstkiego włosa okrywowego i delikatnego podszerstka; stosunek tych dwóch rodzajów włosa decyduje o rodzaju sierści.
Jeśli włos okrywowy wyraźnie przeważa nad podszerstkiem,
sierść jest luźna i odstająca. Gdy znacznie przeważa podszerstek,
sierść pilśni się, ale jest zbyt miękka i trudna w pielęgnacji, co jest
niepożądane. Gdy proporcja obu rodzajów włosa jest odpowiednia, co uwarunkowane jest genetycznie, sierść tworzy estetyczne
wstęgi i sznury, łatwe w pielęgnacji.
Najdłuższe są sznury ma lędźwiach, zadzie i udach - sięgają 20-30
cm. Najkrótsze, na głowie i kończynach, mierzą 10-12 cm.
Prawidłowa sierść na głowie to taka, która tworzy gęste sznury,
pokrywające całą część twarzową. Niepożądany jest zarówno
włos wyczesany, jak i zupełnie zaniedbany.
Maść:
a) - czarna,
- czarna z nalotem rdzawym lub szarym,
- płowa (fako) z wyraźną czarną maską. Dopuszczalna niewielka
biała plamka na piersi o średnicy nie większej, jak 3 cm. Białe
włosy między palcami nie stanowią wady.
b) - perłowobiała, bez żółtych nalotów.4
Jakakolwiek inna maść czy znaczenia są niepożądane.
WZROST:
Wysokość w kłębie: pies 39-45 cm, najlepiej 41-43 cm
suka 36-42 cm, najlepiej 38-40 cm
Waga: pies 13-15 kg
suka 10-13 kg
WADY:
Wszelkie odstępstwa od podanego wzorca powinny być uznane za wady
i oceniane w zależności od stopnia nasilenia.
WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:
- Brak więcej jak dwóch P1, brak jakiegokolwiek innego zęba
(bez uwzględniania M3)
- Przodozgryz lub tyłozgryz, krzywe szczęki.
- Ogon noszony szablasto lub poziomo.
- Sierść krótka, gładka, włos luźno rosnący.
- Wadliwe umaszczenie - niepożądany kolor lub znaczenia.
- Wielkość poza limitem, określonym we wzorcu.
UWAGA:
Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie
umieszczone w worku mosznowym.  

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego